هداية العلم وغرر الحكم ( گفتار امير المؤمنين على ( ع ) ) ( همراه با ترجمه فارسى هداية العلم و غرر الحكم ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٦٧

الذّنوب و المعاصي و أهلها

87 - بئس القلادة قلادة الآثام 4391 .

88 - في كلّ سيّئة عقوبة 6464 .

89 - المذنب على بصيرة غير مستحقّ للعفو 1516 .

90 - الإنكار إصرار 180 .

91 - المذنب عن غير علم بريء من الذّنب 1723 .

92 - سلاح المذنب الاستغفار 5562 .

93 - عاص يقرّ بذنبه خير من مطيع يفتخر بعمله 6334 .

94 - لا تؤيسنّ مذنبا فكم عاكف على ذنبه ختم له بالمغفرة ، و كم مقبل على عمل هو مفسد له ختم له في آخر عمره بالنّار 10389 . 87 - بد طوق و گردن بنديست طوق و گردن بند گناهان .

88 - در هر بدى عقوبت و كيفرى است .

89 - گنهكارى كه گناهش از روى دانايى باشد مستحق بخشش نيست . ( يعنى اگر خداوند او را ببخشد از راه تفضل است ) .

90 - انكار ( گناه و يا مجرد اعتراف ننمودن به آن ) اصرار ( و ايستادگى بر گناه ) است .

91 - گنهكار از روى نادانى از گناه برى است .

92 - اسلحه گنهكار طلب آمرزش از خدا است .

93 - گنهكارى كه به گناهش اقرار كند بهتر از فرمانبردارى است كه به عمل خود افتخار و مباهات مى نمايد .

94 - هرگز گنهكارى را مأيوس مگردان پس بسا رو آورنده بر گناه خود كه براى او به آمرزش ختم گرديده ، و بسا رو آورنده بر عملى كه او فاسد كننده آنست كه در آخر عمرش براى او به آتش ختم گردد .