هداية العلم وغرر الحكم ( گفتار امير المؤمنين على ( ع ) ) ( همراه با ترجمه فارسى هداية العلم و غرر الحكم ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٦٥

الذّنوب و المعاصي و أهلها

73 - مداومة المعاصي تقطع الرّزق 9771 .

74 - مجاهرة اللّه سبحانه بالمعاصي تعجّل النّقم 9811 .

75 - نعوذ باللهّ من سيّئات العقل ( العمل ) و قبح الزّلل و به نستعين 9975 .

76 - هيهات ما تناكرتم إلّا لما قبلكم من الخطايا و الذّنوب 10037 .

77 - كلّ عاص متأثّم 6844 .

78 - من عصى اللّه ذلّ قدره 7821 .

79 - ويح العاصي ما أجهله و عن حظهّ ما أعدله 10094 .

80 - ويل لمن بلي بعصيان و حرمان و خذلان 10101 . 73 - مداومت گناهان روزى را قطع خواهد كرد .

74 - آشكارا نمودن گناهان ( و پنهان نكردن آن ) در مقابل خداى سبحان انتقامها را تعجيل خواهد نمود ( يعنى خداوند در عقوبت شتاب نمايد چون گنهكار بى باك است ) .

75 - به خدا پناه مى بريم ( از بديهاى عمل و يا ) از بديهاى عقل و زشتى لغزش ( گناه ) و از او يارى مى طلبيم .

76 - چقدر دور است ناخوش نمى داريد ( خلافت مرا و يا مرگ و سفر آخرت را ) جز براى آنچه پيش شماست از خطايا و گناهان .

77 - هر فرمان نبرنده‌اى گنهكار و يا پشيمان است .

78 - هر كه نافرمانى خدا كند قدر و مرتبه‌اش خوار گردد .

79 - واى بر گنهكار چه چيز او را نادان كرده و چه چيز او را از بهره‌اش عدول داده است 80 - واى بر كسى كه بنا فرمانى و محروميت و خوارى گرفتار شده باشد .