هداية العلم وغرر الحكم ( گفتار امير المؤمنين على ( ع ) ) ( همراه با ترجمه فارسى هداية العلم و غرر الحكم ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٦٤

الذّنوب و المعاصي و أهلها

65 - لا يرعوي الباقون اجتراما 10595 .

66 - لا وزر أعظم من الإصرار 10659 .

67 - لا وزر أعظم من التّبجّج بالفجور 10762 .

68 - من أصرّ على ذنبه اجترى على سخط ربهّ 8764 .

69 - من تلذّذ بمعاصي اللّه أورثه اللّه ذلّا 8823 .

70 - من كثرت معصيته وجبت إهانته 9093 .

71 - ما زالت عنكم نعمة و لا غضارة عيش إلّا بذنوب اجترحتموها ، و ما اللّه بظلّام للعبيد 9629 .

72 - ما من شيء من معصية اللّه سبحانه يأتي إلّا في شهوة 9667 . باللهّ من سخطه و غضبه ) .

65 - ترك نمى كنند باز ماندگان ( كسانى كه از مرگ سالمند ) گناهى را . ( يعنى عده‌اى را مرگ ترك نكند ، و زنده‌ها گناه را ترك ننمايند ) .

66 - گناهى عظيم تر از اصرار ( بر گناه ) نيست .

67 - نيست گناهى عظيم تر از شاد شدن به گناه و بيرون رفتن از فرمان خدا .

68 - هر كه بر گناه خود اصرار ورزد ( يعنى مكرّر آن را انجام دهد ) بر خشم پروردگارش دليرى نموده است ( يعنى از عقوبت الهى باكى ندارد ) .

69 - هر كه به معاصى خدا لذّت ببرد خداوند خوارى را دچار او خواهد كرد .

70 - هر كه معصيت او بسيار باشد اهانت و خوار گردانيدن او واجب باشد .

71 - از شما نعمتى و يا خوشى زندگانى زائل نگشته مگر به سبب گناهانى كه آنها را كسب كرده‌ايد ، و خداوند ببندگانش ستم نخواهد نمود .

72 - چيزى از نافرمانى خداى سبحان نخواهد آمد مگر در ميل و رغبت نفس به آن ( پس بايد نفس را تهذيب نمود و با آن مجاهده كرد ) .