هداية العلم وغرر الحكم ( گفتار امير المؤمنين على ( ع ) ) ( همراه با ترجمه فارسى هداية العلم و غرر الحكم ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٦٢

الذّنوب و المعاصي و أهلها

56 - لكلّ سيّئة عقاب 7271 .

57 - للمجترئ على المعاصي نقم من عذاب اللّه سبحانه 7343 .

58 - لو لم ينه اللّه سبحانه عن محاربه لوجب أن يجتنبها العاقل 7595 .

59 - التّبجّج بالمعاصي أقبح من ركوبها 2045 .

60 - هل من خلاص أو مناص أو ملاذ أو معاذ أو فرار أو محار 10038 .

61 - لا تصرّ على ما يعقّب الإثم 10226 56 - براى هر گناهى عقابى است .

57 - براى دليرى كننده بر معصيت ها عقوبتهايى است از عذاب خداى سبحان .

58 - اگر خداى سبحان از حرامهاى خود نهى نمى نمود ، هر آينه واجب بود كه خردمند از آنها دورى گزيند .

59 - به گناهان شادمان بودن ، زشت تر از ارتكاب گناهانست ( زيرا غالبا گناه در اثر غلبهء شهوت انجام مى گيرد ، ولى شادمانى به سبب بى باكى و استخفاف به دين تحقق مى يابد ) .

60 - ( تتمه كلامى است از خطبه 82 مشهور به غرّاء در باره دورى از گناهان ) آيا خلاص يا پناهگاه ( كه به آنجا بگريزند ) يا پناهى ( كه به او پناه برند ) يا فرار و برگشت و يا محل برگشتى ( از مرگ با عذاب ) هست 61 - بر آنچه از پى در آيد گناه را اصرار مورز ( مرحوم علامه خوانسارى چنين معنى فرموده : يعنى بر جزاى آن و انتقام از صاحب آن ايستادگى مكن بنا بر اين مقصود عفو و بخشش ديگران است ) .