هداية العلم وغرر الحكم ( گفتار امير المؤمنين على ( ع ) ) ( همراه با ترجمه فارسى هداية العلم و غرر الحكم ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٦٠

الذّنوب و المعاصي و أهلها

40 - إنّك إن اجتنبت السّيّئات نلت رفيع الدّرجات 3804 .

41 - آفة الطّاعة العصيان 3918 .

42 - إذا قارفت ذنبا فكن عليه نادما 4045 .

43 - بالمعصية تكون الشّقاء 4251 .

44 - بالمعصية تؤصد النّار للغاوين 4305 .

45 - بئس العمل المعصية 4402 .

46 - توقّ معاصي اللّه تفلح 4465 .

47 - توقّوا المعاصي ، و احبسوا أنفسكم عنها ، فإنّ الشّقيّ من أطلق فيها عنانه 4499 .

48 - تعالى اللّه من قويّ ما أحلمه ، و تواضعت من ضعيف ما أجرأك على معاصيه 4537 . 40 - براستى كه تو اگر از گناهان دورى گزينى به درجات بالا خواهى رسيد .

41 - آفت فرمانبردارى و اطاعت ( خدا ) نافرمانى است .

42 - هر گاه مرتكب گناهى شدى پس بر آن پشيمان باش .

43 - به واسطه گناه بدبختى و شقاوت تحقق مى يابد .

44 - به واسطه گناه آتش براى گمراهان بسته و يا پوشانيده مىشود . ( كنايه از شدت عذاب است چون وقتى در بسته يا سر پوشيده شد حرارت شديدتر خواهد گرديد ) .

45 - بد عملى است نافرمانى ( خداى بزرگ ) .

46 - از نافرمانيهاى خدا پرهيز كن تا رستگار گردى .

47 - از گناهان خوددارى نموده ، نفسهاى خويش را از آنها منع فرمائيد ، زيرا بدبخت كسى است كه عنان نفس خويش را در آنها رها نمايد .

48 - بلند است خدا آن قدرتمندى كه چه بردبار كرده است او را و تو از راه