هداية العلم وغرر الحكم ( گفتار امير المؤمنين على ( ع ) ) ( همراه با ترجمه فارسى هداية العلم و غرر الحكم ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٢٩

الدّواء و الداء

388 - يا أسرى الرّغبة أقصروا ، فإنّ المعرّج على الدّنيا لا يروعه منها إلّا صريف أنياب الحدثان 10994 .

389 - من عمل للدّنيا خسر 7874 .

الدّواء و الداء

الدواء و الداء

1 - ربّ دواء جلب داء 5305 .

2 - ربّ داء انقلب دواء 5306 .

3 - ربّما كان الدّواء داء 5369 .

4 - ربّما كان الدّاء شفاء 5370 .

5 - من كثرت أدواؤه لم يعرف شفاؤه 8138 . 388 - ( اين فراز از حكمت 351 نهج البلاغه است ) آى گرفتاران رغبت در دنيا كوتاه كنيد ( اميد و آرزو را ) زيرا كه ايستادگى كننده بر دنيا نمى ترساند او را از آن مگر صدا و آواز و نداى مصيبت و اندوه .

389 - هر كه براى دنيا عمل نمود زيان كند .

درد و درمان 1 - چه بسا دوايى كه دردى را بكشاند .

2 - چه بسا دردى كه به دواء و شفايى منقلب گردد ( بنا بر اين نبايد خيلى به دواء رو آورده و دل خوش كرد ، زيرا ممكن است خود آن كه انسان مى خواهد به وسيله آن مداوا كند درد ديگرى پديد آورد ، و ديگر آنكه نبايد از دردى ناراحت شد زيرا ممكن است در همان شفايى از درد ديگر وجود داشته باشد ) .

3 - چه بسا دواء دردى باشد . ( يعنى بستگى به تقدير الهى دارد ) .

4 - چه بسا كه درد شفاء باشد . ( يعنى منوط بر مشيت الهى است ) .

5 - هر كه بيماريهاى ( جسمى و روحى ) او بسيار باشد ، شفايش شناخته