هداية العلم وغرر الحكم ( گفتار امير المؤمنين على ( ع ) ) ( همراه با ترجمه فارسى هداية العلم و غرر الحكم ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٠٣

الدنيا

208 - ذكر الدّنيا أدوأ الأدواء 5176 .

209 - ذلّ الدّنيا عزّ الآخرة 5181 .

210 - ذر ما قلّ لما كثر و ما ضاق لما اتّسع 5185 .

211 - رأس الآفات الوله بالدّنيا 5264 .

212 - ربّ ناصح من الدّنيا عندك متّهم 5355 .

213 - ربّ صادق من خير ( خبر ) الدّنيا عندك مكذّب 5357 .

214 - ربّ محذور من الدّنيا عندك غير محتسب 5358 .

215 - رغبتك في المستحيل جهل 5384 .

216 - رضاك بالدّنيا من سوء اختيارك و شقاء جدّك 5413 . 208 - ياد دنيا بدترين دردها و بيماريهاست .

209 - خوارى دنيا عزّت آخرت است . ( يعنى كسى كه دنيا را خوار دارد و يا به حسب ظاهر خداوند از دنيا به او چيزى نداده ، اين كار سبب خواهد شد كه در آخرت خداوند او را عزيز دارد ) .

210 - آنچه را اندك است براى آنچه بسيار است و آنچه را تنك است براى آنچه وسيع خواهد بود ( دنيا و آخرت ) واگذار .

211 - سر آفت ها و سبب آنها شيفتگى به دنياست .

212 - بسا نصيحت كننده از دنيا كه در نزد تو متهم است .

213 - بسا راستگويى از خير دنيا ( و يا از خبر دنيا به بدى ) كه در نزد تو دروغگو پنداشته شده است .

214 - بسا حذر كرده شده از دنيا كه در نزد تو در شمار نيايد . ( يعنى بايد از آن دورى نمود و كناره گرفت ولى مردم بى تفاوت باشند ) .

215 - ميل و رغبت تو در تغيير يابنده ( دنيا و مراتب آن ) نادانى است .

216 - رضا و خوشنودى تو به دنيا از بدى گزينش و بدبختى تست .