هداية العلم وغرر الحكم ( گفتار امير المؤمنين على ( ع ) ) ( همراه با ترجمه فارسى هداية العلم و غرر الحكم ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٥٩
الدّعاء و الداعي
10 - ربّما سألت الشّيء فلم تعطه و اعطيت خيرا منه 5371 .
11 - سلاح المؤمن الدّعاء 5559 .
12 - سلوا اللّه العفو و العافية و حسن التّوفيق 5597 .
13 - عليك بإخلاص الدّعاء فإنهّ أخلق بالإجابة 6091 .
14 - ليس كلّ دعاء يجاب 7469 .
15 - من أعطي الدّعاء لم يحرم الإجابة 8143 .
16 - من دعا اللّه أجابه 9100 .
17 - ما المبتلى الّذي قد اشتدّ به البلاء أحوج إلى الدّعاء من المعافى 10 - بسا چيزى را از خدا خواستى كه داده نشدى ( از جهت حكمت و مصلحت ) و بهتر از آنچه كه مسئلت نمودى عطا شده‌اى ، ( پس از درگاه خدا نااميد مباش ) .
11 - اسلحهء مؤمن دعاء است .
12 - از خدا بخشش و عافيت ( سلامت از بيماريها و بلاها ) و نيكويى توفيق ( تهيه اسباب خير ) را مسئلت نماييد .
13 - بر تو باد به اخلاص دعا ( با كمال حضور قلب و توجه تام به خدا ) زيرا كه آن به اجابت سزاوارتر است .
14 - چنين نيست كه هر دعايى مستجاب شود ( گاهى براى آخرت مانده و زمانى جامع الشرائط نيست و ممكن است كه اجابت صلاح نباشد ولى خداوند از راه ديگرى جبران كند ) .
15 - هر كه ( توفيق ) دعا داده شود از اجابت محروم نگردد .
16 - هر كه خدا را بخواند خداوند او را جواب گويد .
17 - مبتلايى كه در حقيقت بلاء بر او سخت شده از عافيت داده شده‌اى كه ايمن از بلاء نيست به دعا محتاج تر نخواهد بود ( زيرا او هم پيوسته در معرض بلاء