هداية العلم وغرر الحكم ( گفتار امير المؤمنين على ( ع ) ) ( همراه با ترجمه فارسى هداية العلم و غرر الحكم ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٢٥

الأخلاق

98 - ما أقبح شيم اللّئام ، و أحسن سجايا الكرام 9702 .

99 - مقاربة الرّجال في خلائقهم أمن من غوائلهم 9803 .

100 - لا خير في خلق لا يزينه حلم 10709 .

101 - لا خير في شيمة كبر ، و تجبّر ، و فخر 10897 .

102 - لا عيش لسيّئ الخلق 10514 .

103 - لا وحشة أوحش من سوء الخلق 10766 .

104 - السّيّئ الخلق كثير الطّيش منغّص العيش 1604 .

105 - الخلق السّيّء أحد العذابين 1667 .

106 - من أساء خلقه عذّب نفسه 7798 .

107 - من ضاق خلقه ملهّ أهله 7952 . 98 - چه زشت است اخلاق و صفات لئيمان ، و نيكوست اخلاق كريمان .

99 - با مردان در خلق و خويشان نزديك شدن ( و طبق رويه آنان سلوك نمودن ) ايمنى از مصائب آنان خواهد بود ( يعنى بايد كوشيد در معاشرت با چنان افرادى اخلاقشان را بدست آورد البته بايد به گونه‌اى باشد كه از مرز شرع اسلام تجاوز ننمايد ) .

100 - خيرى نيست در خلقى كه بردبارى آن را زينت ندهد .

101 - خيرى نيست در خوى و خصلت تكبّر و نخوت و فخر كردن .

102 - هيچ زندگانى براى بد خونيست .

103 - نيست رميدن و وحشتى وحشتناك تر از بدى خلق .

104 - فرد بدخو بسيار سبك عقل ، زندگانيش آميخته به غم و اندوه است .

105 - خوى بد يكى از دو عذاب است .

106 - هر كه خلق و خويش را بد كند نفس خود را معذّب ساخته است .

107 - هر كه خلقش تنگ باشد ( انسان بد اخلاقى باشد ) اهل او او را ملول