هداية العلم وغرر الحكم ( گفتار امير المؤمنين على ( ع ) ) ( همراه با ترجمه فارسى هداية العلم و غرر الحكم ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٩٣

الحياء

21 - ثمرة الحياء العفّة 4612 .

22 - ثلاث لا يستحيى منهنّ : خدمة الرّجل ضيفه ، و قيامه عن مجلسه لأبيه و معلمّه ، و طلب الحقّ و إن قلّ 4666 .

23 - حياء الرّجل من نفسه ثمرة الإيمان 4944 .

24 - سبب العفّة الحياء 5527 .

25 - عليك بالحياء فإنهّ عنوان النّبل 6082 .

26 - غاية الحياء أن يستحيي المرء من نفسه 6369 .

27 - قرن الحياء بالحرمان 6714 .

28 - كثرة حياء الرّجل دليل إيمانه 7097 . حتى شهادت زنها يا قبول نيست و يا نصف مرد خواهد بود ) .

21 - ميوه شرم و حياء باز ايستادن از حرام است .

22 - سه چيز است كه نبايد از آنها شرم كرد : خدمت آدمى نسبت به مهمانش و برخواستن و پا شدن از جايگاه خود براى ورود پدر و معلمش ( و احيانا جاى خود را به آنها دادن ) و طلب كردن حق هر چند كم باشد .

23 - شرم آدمى از نفس خود ثمره ايمان است . ( يعنى كسى حياء كند كه صاحب ايمان باشد ) .

24 - سبب پاكدامنى و باز ايستادن از حرام حياء است .

25 - بر تو باد به حياء پس به درستى كه آن نشانهء نجابت است .

26 - منتهى مرتبه حياء و شرم آنست كه مرد از نفس خود حيا كند . ( يعنى كسى كه از نفس خود شرم كرد در باره ديگران به طريق اولى حياء خواهد كرد ) .

27 - حيا با محروميت مقرون است . ( يعنى اكثر كسانى كه محروم از چيزى شده‌اند بر اثر حياء و شرم آنهاست ) .

28 - بسيارى شرم مرد نشانه ايمان اوست .