هداية العلم وغرر الحكم ( گفتار امير المؤمنين على ( ع ) ) ( همراه با ترجمه فارسى هداية العلم و غرر الحكم ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٣١

الحكماء

3 - جالس الحكماء يكمل عقلك ، و تشرف نفسك ، و ينتف عنك جهلك 4787 .

4 - قد يزلّ الحكيم 6609 .

5 - ليس بحكيم من شكى ضرهّ إلى غير رحيم 7467 .

6 - ليس بحكيم من ابتذل بانبساطه إلى غير حميم 7498 .

7 - ليس بحكيم من قصد بحاجته غير حكيم ( كريم ) 7499 .

8 - من كشف عن مقالات الحكماء انتفع بحقائقها 9241 .

9 - إنّ كلام الحكيم إذا كان صوابا كان دواء ، و إذا كان خطاء كان داء 3513 . 3 - با حكيمان مجالست نما ، تا عقل تو كامل گشته ، و نفست بلند مرتبه شده ، و از تو نادانيت منتفى گردد .

4 - گاهى حكيم مى لغزد ( يعنى چنان نيست كه هميشه به حق رسد ) .

5 - حكيم نيست كسى كه بدى حال خود را به سوى غير رحيم ( خدا يا صاحب ترحم ) شكايت برد .

6 - حكيم نيست كسى كه شكفته روئى خود را به سوى غير خويش بذل كند ( مرحوم خوانسارى مى فرمايد : غرض اين است كه حكيم نسبت به غير خويشان اندازه شكفته روئى خود را نگاه مى دارد ، و چندان زياد نمى كند كه باعث عدم وقار او شود در نظر ايشان ) .

7 - حكيم نيست كسى كه براى حاجت خود غير كريم يا غير حكيمى را ( خدا و يا مطلق حكيم ) قصد كند .

8 - هر كه از گفتار حكماء پرده بردارد به حقائق آنها سودمند گردد .

9 - براستى كه كلام و گفتار حكيم هرگاه درست باشد دواء خواهد بود ، و چون خطاء از كار در آيد درد است ( بنا بر اين خيلى بايد حكيم در گفتارش دقت كند ) .