هداية العلم وغرر الحكم ( گفتار امير المؤمنين على ( ع ) ) ( همراه با ترجمه فارسى هداية العلم و غرر الحكم ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٠٢

الإحسان و الصنيعة

265 - لن يسترقّ الإنسان حتّى يغمره الإحسان 7417 .

266 - من لم يحسن الاستعطاف قوبل بالاستخفاف 8205 .

267 - ما استعبد الكرام به مثل الإكرام 9701 .

268 - أفضل الكنوز معروف يودع ( يودعه ) الأحرار ، و علم يتدارسه الأخيار 3281 .

269 - كفران الإحسان يوجب الحرمان 7249 .

270 - من منع العطاء منع الثّناء 7740 .

271 - العطيّة بعد المنع أجمل من المنع بعد العطيّة 1810 . 265 - هرگز انسانى بنده نخواهد شد تا آنكه فرو گيرد او را احسان . ( يعنى از ديگران به او احسان زيادى شود ) .

266 - هر كه محبت را نيكو به حساب نياورد روبرو مىشود به استخفاف .

( يعنى با توهين روبرو خواهد شد ) .

267 - افراد بزرگ و بلند مرتبه به مثل اكرام و احسان بنده و برده نخواهند گرديد .

268 - افزون ترين گنجها احسانى است كه به آزادگان سپرده شود يا بسپارى آن را ( يعنى وقتى به آنها احسان شد يا از طرف خود آنها و يا از جانب خداى بزرگ تلافى خواهد گرديد پس احسان به آنها به منزله امانت به آنها سپردن است ) و علمى است كه نيكو كاران آن را با درس تحصيل كنند .

269 - كفران احسان ( ديگران ) موجب محروميت خواهد گرديد ( چون احسان كننده بى رغبت خواهد شد ) .

270 - هر كه بخشش و عطا را منع كند منع ستايش كند .

271 - دادن بعد از منع نيكوتر است از جلوگيرى و ندادن بعد از دادن .