هداية العلم وغرر الحكم ( گفتار امير المؤمنين على ( ع ) ) ( همراه با ترجمه فارسى هداية العلم و غرر الحكم ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٩٩

الإحسان و الصنيعة

242 - كفى بالميسور رفدا 7022 .

243 - المعروف أفضل الكنزين 1681 .

244 - المعروف غلّ لا يفكهّ إلّا شكر ، أو مكافاة 1773 .

245 - إكمال المعروف أحسن من ابتدائه 1899 .

246 - المعروف لا يتمّ إلّا بثلاث : بتصغيره ، و تعجيله ، و ستره ، فإنّك إذا صغرّته فقد عظمّته ، و إذا عجلّته فقد هنأّته و إذا سترته فقد تممّته 2136 .

247 - الإفضال أفضل قنية ، و السّخاء أحسن حلية 1939 .

248 - إذا قلّ أهل الفضل هلك أهل التّجمّل 4171 .

249 - بالإفضال تعظم الأقدار 4181 . 242 - ( در فضيلت بخشش ) كفايت مىكند آنچه از عطا و بخشش ميسر است ( يعنى اقدام بيشتر لازم نيست ) .

243 - احسان افزون ترين دو گنج است .

244 - احسان غل و زنجيرى است كه آن را نمى گشايد مگر شكر يا تلافى .

245 - تمام نمودن احسان نيكوتر از آغاز كردن آنست .

246 - احسان تمام نمى گردد مگر به سه چيز : به كوچك شمردن و شتاب كردن در آن و پوشش آن ، زيرا هرگاه آن را كوچك دانستى پس در حقيقت آن را عظيم گردانيده‌اى ( نزد احسان شده ) و چون در آن شتاب كردى آن را در حقيقت گوارا نموده‌اى و زمانى كه بپوشانى آن را پس تمام گردانيده‌اى آن را .

247 - احسان كردن بالاترين ذخيره ، و سخاوت نيكوترين زيور است .

248 - هرگاه اهل فضل و بخشش كم گردد ، اهل تجمل و آرايش ( توانگران ) هلاك گردند . ( يعنى عيش و زندگى آنان به بركت احسان و بخشش خواهد بود ) .

249 - با دهش و بخشش قدر و مرتبه‌ها بزرگ خواهد گرديد .