هداية العلم وغرر الحكم ( گفتار امير المؤمنين على ( ع ) ) ( همراه با ترجمه فارسى هداية العلم و غرر الحكم ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٩٥

الإحسان و الصنيعة

212 - نعم الذّخر المعروف 9891 .

213 - نعم زاد المعاد الإحسان إلى العباد 9912 .

214 - نيل المآثر ببذل المكارم 9952 .

215 - لا تستكثرنّ العطاء و إن كثر فإنّ حسن الثّناء أكثر منه 10200 .

216 - لا تستعظمنّ النّوال و إن عظم فإنّ قدر السّؤال أعظم منه 10201 .

217 - من لم يحسن في دولته خذل في نكبته 9107 .

218 - واضع معروفه عند غير مستحقهّ مضيّع له 10128 .

219 - وضع الصّنيعة في أهلها يكبت العدوّ و يقي مصارع السّوء 10137 . آن است .

212 - خوب ذخيره و پس اندازى است احسان نمودن .

213 - خوب توشه معادى است احسان نمودن به بندگان .

214 - رسيدن به فضائل به بذل عطا و احسان است .

215 - عطا و بخشش را بسيار مشمار هر چند بسيار باشد زيرا كه نيكوئى ستايش ( كه در باره عطاء مىشود ) بيشتر از آنست .

216 - عطا را بزرگ مشمار هر چند عظيم باشد زيرا كه قدر سؤال ( و آبروئى كه بدينوسيله خرج مىشود ) از آن عظيم تر است .

217 - هر كه در دولت خود احسان ننمايد در نكبت و بيچارگى خود بى ياور گردد .

218 - گذارنده احسان خود در نزد غير مستحقش ( كه قدر احسان را نمى داند ) ضايع كننده آنست .

219 - احسان را در اهل آن به كار بردن دشمن را شكافنده و از افتادنهاى بد يا جايگاه افتادن بد نگهدارى مى نمايد .