هداية العلم وغرر الحكم ( گفتار امير المؤمنين على ( ع ) ) ( همراه با ترجمه فارسى هداية العلم و غرر الحكم ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٩١

الإحسان و الصنيعة

179 - من أسدى معروفا إلى غير أهله ظلم معروفه 8547 .

180 - من أعطى في غير الحقوق قصّر عن الحقوق 8549 .

181 - من كفر حسن الصّنيعة استوجب قبح القطيعة 8567 .

182 - من قابل الإحسان بأفضل منه فقد جازاه 8588 .

183 - من كثر إحسانه كثر خدمه و أعوانه 8615 .

184 - من بذل معروفه مالت إليه القلوب 8642 .

185 - من بذل النّوال قبل السّؤال فهو الكريم المحبوب 8643 .

186 - من كافئ الإحسان بالإسائة فقد برئ من المروّة 8674 .

187 - من أحسن إلى النّاس استدام منهم المحبّة 8715 . 179 - هر كه احسانى را به غير اهلش بنمايد به احسان خود ستم نموده است .

180 - هر كه در غير حقوق عطا كند ( و به غير اهل احسان احسان نمايد ) از حق ها كوتاهى كرده ( و طبق وظيفه عمل ننموده است ) .

181 - هر كه نيكوئى احسان را كفران نمايد مستوجب زشتى بريدن خواهد شد ( كه ديگر به او احسان نشود ) .

182 - هر كه احسان را به افزون تر از آن ( يا به وسيله شكر و يا به احسانى بالاتر ) برابر اندازد پس در حقيقت آن را تلافى كرده و پاداش آن را داده است .

183 - هر كه احسانش بسيار باشد خدمت كنندگان و يارانش بسيار باشند .

184 - هر كه بذل احسان كند دلها به سوى او ميل نمايد .

185 - هر كه پيش از مسئلت بذل عطا كند او كريم محبوب است .

186 - هر كه احسان و نيكى را به بدى تلافى كند پس در حقيقت از مروّت عارى و برى شده است .

187 - هر كه به مردم احسان و نيكى كند دوستى را در حق آنان پاينده دارد .