هداية العلم وغرر الحكم ( گفتار امير المؤمنين على ( ع ) ) ( همراه با ترجمه فارسى هداية العلم و غرر الحكم ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٨١

الإحسان و الصنيعة

98 - بالإحسان تملك الأحرار 4330 .

99 - بالإحسان و تغمّد الذّنوب بالغفران يعظم المجد 4336 .

100 - بالإحسان تسترقّ الرّقاب 4353 .

101 - بذل العطاء زكات النّعماء 4438 .

102 - بذل اليد بالعطيّة أجمل منقبة ، و أفضل سجيّة 4445 .

103 - بسط اليد بالعطاء يجزل الأجر ، و يضاعف الجزاء 4456 .

104 - تعجيل المعروف ملاك المعروف 4469 .

105 - تضييع المعروف وضعه في غير عروف 4470 . 98 - به وسيله احسان آزادگان بنده مى شوند .

99 - به واسطه احسان و پوشيدن گناهان به عفو و بخشش مجد و بزرگى عظمت پيدا مىكند .

100 - به وسيله احسان گردنها بنده مى شوند . ( يعنى كسانى كه به آنها احسان شده در فرمان احسان كننده در آيند گويا بنده زر خريد آنانند .

101 - دادن عطا زكات نعمت است . ( يعنى با بخشش نعمت زياد و پاكيزه خواهد شد ) .

102 - بذل يد و يا به كار انداختن آن به بخشش زيباترين منقبت و افزون ترين خصلت است .

103 - گشودن دست به بخشش مزد را بسيار گردانده ، و پاداش را افزون مى سازد .

104 - در احسان شتاب نمودن ملاك احسان است ( زيرا در تأخير آن رنج متوقع احسان بوده و از طرفى امكان دارد آفتى رسد و آدمى را محروم سازد ) .

105 - ضايع كردن احسان گذاشتن آنست در حق غير كسى كه بشناسد ( حق احسان را ) .