هداية العلم وغرر الحكم ( گفتار امير المؤمنين على ( ع ) ) ( همراه با ترجمه فارسى هداية العلم و غرر الحكم ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٧٧

الإحسان و الصنيعة

69 - المعروف ذخيرة الأبد 980 .

70 - الإحسان ذخر ، و الكريم من حازه ( جازه ) 1135 .

71 - النّاس أبناء ما يحسنون 1177 .

72 - اصطناع العاقل ( الكريم ) أحسن فضيلة 1232 .

73 - اصطناع اللّئيم أقبح رذيلة 1233 .

74 - الجزاء على الإحسان بالإسائة كفران 1237 .

75 - المعروف أنمى زرع و أفضل كنز 1329 .

76 - الإحسان إلى المسيء أحسن الفضل 1344 .

77 - المعروف يكدرّه تكرار المنّ به 1397 . 69 - احسان بمردم ذخيره پاداش هميشگى است .

70 - احسان كردن ذخيره و كريم و بزرگوار كسى است كه آن را نگهدارى كند .

71 - مردم پسران آنچه از عمل و كار خوب انجام مى دهند مى باشند ( گويا عمل ، پدر و يا مادر انسان خواهد گرديد ، اگر عمل خوب باشد فرزند خوبى خواهد شد . و اگر بد باشد فرزند بدى است ، و يا مردم فرزندان احسانند ، نظير روايت « الإنسان عبيد الإحسان » ) .

72 - احسان كردن خردمند يا كريم ( كه مىداند بچه كسى احسان كند و چه نحو انجام دهد ) نيكوترين فضيلت است .

73 - احسان كردن بخيل يا بد كردار زشت ترين پستى مرتبه و رذيله است .

74 - پاداش دادن احسان را ببدى كفران ( نعمت يا به منزله كفر به خداى بزرگ ) است .

75 - احسان به مردم نمو كننده‌ترين كشت و افزون ترين گنج است .

76 - احسان كردن به گنهكار و عفو از او نيكوترين فضيلت است .

77 - احسان نمودن را منّت مكرّر ناصاف مى گرداند .