هداية العلم وغرر الحكم ( گفتار امير المؤمنين على ( ع ) ) ( همراه با ترجمه فارسى هداية العلم و غرر الحكم ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢١٧

الجاهل و الجهول

الجاهل و الجهول

الجاهل و الجهول

1 - الجاهل لن يلقى أبدا إلا مفرّطا ، أو مفرطا 1716 .

2 - الجاهل لا يرتدع ، و بالمواعظ لا ينتفع 1729 .

3 - الجاهل من أطاع هواه في معصية ربهّ 1748 .

4 - الجاهل يستوحش ممّا يأنس به الحكيم 1772 .

5 - الجاهل لا يعرف العالم لأنهّ لم يكن قبل عالما 1780 .

6 - الجاهل لا يعرف تقصيره ، و لا يقبل من النّصيح له 1809 .

7 - الجاهل يعتمد على أمله ، و يقصّر في عمله 1967 .

8 - الجاهل صخرة لا ينفجر ماؤها ، و شجرة لا يخضرّ عودها ، و أرض لا يظهر عشبها 2081 . نادان 1 - نادان هرگز ملاقات نمى شود مگر تقصير كننده ، يا از حد در گذرنده ( و از مرحوم آية اللّه خوانسارى عبارت به صيغه معلوم ذكر شده : بنا بر اين معنا چنين مىشود : نادان ملاقات نمى كند مگر مفرّط يا مفرط ) .

2 - نادان ( از بديها ) باز نمى ايستد ، و به پند و اندرزها سود نمى برد .

3 - نادان كسى است كه هواى نفس خود را در نافرمانى پروردگارش فرمان برد .

4 - نادان از آنچه حكيم به آن انس مى گيرد ( از تحصيل علوم و غيره ) مى رمد .

5 - نادان عالم را نمى شناسد ، زيرا در پيش عالم نبوده است .

6 - نادان تقصير خود را نمى شناسد ، و قبول نمى كند كه كسى او را نصيحت كند .

7 - نادان بى عقل بر اميد خود تكيه كرده و در كارش كوتاهى مى نمايد .

8 - نادان سنگى است كه آب از آن بيرون نمى آيد ، و درختى است كه چوب آن