هداية العلم وغرر الحكم ( گفتار امير المؤمنين على ( ع ) ) ( همراه با ترجمه فارسى هداية العلم و غرر الحكم ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٤٩

البخيل و الشّحيح

8 - البخيل متعجّل الفقر 692 .

9 - البخيل أبدا ذليل 781 .

10 - البخيل متحجّج ( متبجّج ) بالمعاذير و التّعاليل 1275 .

11 - البخيل ذليل بين أعزتّه 1441 .

12 - عجبت للشّقيّ البخيل يتعجّل الفقر الّذي منه هرب و يفوته الغنى الّذي إياّه طلب فيعيش في الدّنيا عيش الفقراء و يحاسب في الآخرة حساب الأغنياء 6280 .

13 - ليس لشحيح رفيق 7465 .

14 - ليس لبخيل حبيب 7473 .

15 - لم يوفّق من بخل على نفسه بخيره و خلّف ماله لغيره 7535 . نخواهد شد ) .

8 - بخيل شتاب كننده فقر و پريشانى است .

9 - بخيل پيوسته خوار و ذليل است .

10 - بخيل ( براى ندادن چيزى ) به عذرها و علت ها متمسك خواهد شد ، و دليل خواهد آورد .

11 - بخيل در ميان عزيزان خود ذليل است .

12 - عجب دارم از بدبخت بخيل ، فقرى كه از آن گريخته پيش انداخته ، و توانگرى كه به دنبال آنست از او فوت مىشود ، پس در دنيا مثل فقرا زندگانى كرده ، و در آخرت به حساب توانگران محاسبه خواهد شد .

13 - براى بخيل رفيقى نيست .

14 - براى هيچ بخيلى دوستى نيست .

15 - توفيق نيافته كسى كه به خوبى و احسانش بر نفس خود بخل ورزيده ، و مالش را براى غير خود پس انداز كند .