هداية العلم وغرر الحكم ( گفتار امير المؤمنين على ( ع ) ) ( همراه با ترجمه فارسى هداية العلم و غرر الحكم ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٤٨

البخيل و الشّحيح

البخيل و الشّحيح

البخيل و الشحيح

1 - البخيل يبخل على نفسه باليسير من دنياه ، و يسمح لوراّثه بكلّها 1884 .

2 - البخيل يسمح من عرضه بأكثر ممّا أمسك من عرضه ، و يضيّع من دينه أضعاف ما حفظ من نشبه 2084 .

3 - أبعد الخلائق من اللّه تعالى البخيل الغنيّ 3162 .

4 - أبخل النّاس بعرضه أسخاهم بعرضه 3190 .

5 - أبخل النّاس من بخل على نفسه بماله ، و خلفّه لوراّثه 3253 .

6 - البخيل مذموم ، الحسود مغموم 97 .

7 - البخيل خازن لورثته 464 . بخيل 1 - بخيل باندك چيزى از دنياى خود بر نفس خويش بخل مىكند ، و تمام دنياى خود را بوارثهاى خود مى بخشد .

2 - بخيل از عرض خود مى گذرد بيش از آنچه از متاع خود نگاه مى دارد و از دينش تباه مى سازد چندين برابر آنچه از مال و عقار خود حفظ مىكند .

3 - دورترين مخلوق از خداى تعالى بخيل توانگر است .

4 - بخيل ترين مردم به مال خويش سخاوتمندترين آنهاست به عرض و آبروى خود .

5 - بخيل ترين مردم كسى است كه به مالش بر نفس خود بخل ورزيده و آن را براى وارثان خود بر جاى نهد .

6 - بخيل نكوهيده ، و رشكبر ملازم هم و غم خواهد بود .

7 - بخيل گنجينه دار وارث خويش است ( چون براى خود نفعى از ثروتش عائد