هداية العلم وغرر الحكم ( گفتار امير المؤمنين على ( ع ) ) ( همراه با ترجمه فارسى هداية العلم و غرر الحكم ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٣٥

المؤمن

الأمانة 4676 .

70 - جمال المؤمن ورعه 4747 .

71 - سرور المؤمن بطاعة ربهّ ، و حزنه على ذنبه 5594 .

72 - طرف المؤمن نزاهته عن المحارم ، و مبادرته إلى المكارم 6072 .

73 - المؤمن هيّن ليّن ، سهل ، مؤتمن 1454 .

74 - المؤمن قليل الزّلل ، كثير العمل 1471 .

75 - المؤمن سيرته القصد ، و سنتّه الرّشد 1501 .

76 - المؤمن يعاف اللّهو ، و يألف الجدّ 1502 .

77 - إذا صعدت روح المؤمن إلى السّماء تعجّبت الملائكة و قالت و اداء امانت .

70 - زيبائى و جمال مؤمن پارسائى اوست .

71 - خوشحالى مؤمن پيروى از پروردگارش ، و اندوه او بر گناهش مى باشد .

72 - ظرافت و نيكوئى روى مؤمن پاكيزگى اوست از گناهان ، و پيشى گرفتن او به سوى مكارم ( كارهائى كه باعث سر بلندى گردد خواهد بود ) .

73 - مؤمن هموار ، نرم خوى ، آسان گير ، معتمد باشد .

74 - مؤمن كم لغزش ، بسيار عمل است .

75 - مؤمن شيوهء او ميانه روى و رويهّ‌اش ايستادگى يا به راه راست رفتن است .

76 - مؤمن دنيا و يا بازى را ناخوش داشته ، و با كوشش در امور و يا آخرت انس دارد .

77 - هرگاه روح مؤمن بسوى آسمان صعود كند ( بسبب مرگش يا به اتصال معنوى و داخل شدن در زمره فرشتگان يا بالا رفتن خبر فوت ) فرشتگان به شگفت آيند و گويند شگفتا چگونه نجات يافته و رستگار شده از سرائى كه در آن نيكان ما فاسد شدند ( ممكن است اشاره باشد به فاسد شدن شيطان ، زيرا او از جمله فرشتگان