هداية العلم وغرر الحكم ( گفتار امير المؤمنين على ( ع ) ) ( همراه با ترجمه فارسى هداية العلم و غرر الحكم ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٣٢

المؤمن

الدّنيا بجملتها على المنافق على أن يحبّني ما أحبّني 7571 .

50 - من آمن أمن 7639 .

51 - من يؤمن يزدد يقينا 7987 .

52 - من آمن باللهّ لجأ إليه 8068 .

53 - ما آمن المؤمن حتّى عقل 9553 .

54 - مثل المؤمن كالاترجّة طيّب طعمها و ريحها 9879 .

55 - هدى من أخلص إيمانه 10015 .

56 - همّ المؤمن لآخرته ، و كلّ جدهّ لمنقلبه 10052 .

57 - لا يشبع المؤمن و أخوه جايع 10691 .

58 - لا يقصّر المؤمن عن احتمال ، و لا يجزع لرزيّة 10800 . دارد مرا دوست نخواهد داشت .

50 - كسى كه ايمان آورد ( از عذاب و زندگانى تنگ ) ايمن گردد .

51 - هر كه ايمان آورد يقين او زياد گردد .

52 - هر كه به خدا ايمان آورده باشد به او پناه برد ( نه به ديگران ) .

53 - مؤمن ايمان نياورد تا آنكه عاقل شود و دريافت نمايد و يا تا دانا شود .

54 - مثل مؤمن مانند اترج ( ترنج يا بالنگ يا مطلق مركبات ) است كه مزه و بوى آن خوش و پاكيزه است .

55 - هدايت يافته كسى كه ايمان خود را خالص گرداند .

56 - همّت و يا اندوه مؤمن براى آخرتش ، و تمام كوشش او براى بازگشت او ( و آنچه به كار او آيد ) خواهد بود .

57 - مؤمن سير نخواهد بود در حالى كه برادرش گرسنه باشد .

58 - مؤمن از تحمل بى ادبيهاى مردم كوتاهى نمى كند ، و براى هيچ مصيبتى بى تابى نخواهد نمود .