هداية العلم وغرر الحكم ( گفتار امير المؤمنين على ( ع ) ) ( همراه با ترجمه فارسى هداية العلم و غرر الحكم ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٠٥

الآمال و الأماني

98 - من يكن اللّه أمله ، يدرك غاية الأمل و الرّجاء 8820 .

99 - من استقصر بقاءه و أجله ، قصر رجاؤه و أمله 8821 .

100 - من جرى في عنان أمله عثر بأجله 8822 .

101 - من أمّل غير اللّه سبحانه أكذب آماله 8953 .

102 - من استعان بالأمانيّ أفلس 9208 .

103 - من الحمق الاتّكال على الأمل 9285 .

104 - ذلّ الرّجال في خيبة الآمال 5178 .

105 - رحم اللّه امرأ قصّر الأمل ، و بادر الأجل ، و اغتنم المهل ، و تزوّد من العمل 5210 . فقط آرزوست ) .

98 - هر كه خداوند اميد او باشد به نهايت اميد و آرزوى دست خواهد يافت .

99 - هر كه بقاى خود و مدت عمر خويش را كم شمارد اميد و آرزوى او كوتاه خواهد بود و يا اميد و آرزويش را كوتاه سازد .

100 - هر كه جلو اميد و آرزوى خود روان شود و پيش افتد به مرگ و اجلش برو در افتد .

101 - هر كه غير خداى سبحان را آرزو كند اميدهايش را دروغ پنداشته ( يعنى همه باطل خواهند بود ) .

102 - هر كه از آرزوها كمك يارى جويد درويش گردد .

103 - از حماقت است اعتماد و اتكال بر آرزو .

104 - ذلت و خوارى مردان در نوميدى اميدهاست ( كه از خداوند بزرگ داشته ، و يا در وقت مرگ كه ديگر وقتى براى كار خير باقى نمانده ) .

105 - خداوند رحمت كند مردى را كه اميد را كوتاه كرده ، و بر اجل پيشى گرفته ، و مهلت را غنيمت شمرده ، و از عمل توشه برگيرد .