ديوان حافظ ناشنيده پند ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٨٣٤

326

ديشب به سيل اشك ره خواب مىزدم * نقش مثال روى تو بر آب مىزدم

ابروى يار در نظر و خرقه سوخته * جامى به ياد گوشهء محراب مىزدم

هر مرغ فكر كز سر شاخ سخن بجست * بازش ز طرّهء تو به مضراب مىزدم

روى نگار در نظرم جلوه مىنمود * وز دور بوسه بر رخ مهتاب مىزدم

چشمم به روى ساقى و گوشم به بانگ چنگ ( 1 ) * فالى به چشم و گوش درين باب مىزدم

نقش خيال روى تو تا وقت صبحدم * بر كارگاه ديدهء بىخواب مىزدم

ساقى به صوت اين غزلم كاسه مىگرفت * مىگفتم اين سرود و مى ناب مىزدم

خوش بود وقت حافظ و فال مراد و كام ( 2 ) * بر نام عمرو دولت احباب مىزدم .