ديوان حافظ ناشنيده پند ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٨٣٢
325
325
325
سالها پيروى مذهب رندان كردم * تا به فتواى خرد ، حرص به زندان كردم
من به سر منزل عنقا ، نه به خود بردم راه : * قطع اين مرحله با مرغ سليمان كردم
سايه‌اى بر دل ريشم فكن اى گنج مراد ( 1 ) * كه من اين خانه به سوداى تو ويران كردم
توبه كردم كه نبوسم لب ساقىّ و كنون : * مىگزم لب كه چرا گوش به نادان كردم
از خلاف آمدِ عادت به طلب كامِ كه من ( 2 ) : * كسب جمعيّت از آن زلف پريشان كردم
نقش مستورى و مستى نه به دست من و تست * آنچه سلطان ازل گفت بكن ، آن كردم
دارم از لطف خدا جنّت فردوس طمع * گرچه دربانى ميخانه فراوان كردم
اين كه پيرانه‌سرم صحبت يوسف بنواخت * اجر صبريست كه در كلبهء احزان كردم
صبح خيزىّ و سلامت‌طلبى چون حافظ * هر چه كردم همه از دولت قرآن كردم ( 3 )
گر به ديوان غزل صدر نشينم چه عجب * سالها بندگىِ صاحب ديوان كردم . ( 4 )
نكته‌هايى در تصحيح حافظ بقلم ايرج افشار ، ص 75 مجلهء يغما ( سال ششم ) . - « در حافظ ق غ : گنج روان »