ديوان حافظ ناشنيده پند ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٨٢٧
323
ناصر بخارائى :
« بندهء عشق بتان شو ، وز جهان آزاد باش » .
حافظ اين غزل را :
« فاش مىگويم و . . . آزادم »
. در اقتفاى غزلى از سعدى كه مصراع نخست مطلع آن ، اينست سروده است :
« من از آن روز كه در بند توأم آزادم . . . » .
كليات سعدى ، غزليات سعدى ، مجلد سوم ، كتابفروشى اقبال ( تهران ) ص 292 چاپ اول 1363 [ ه . ش ] . » .
لازم به توضيح است كه سعدى در اين غزل ، واژه‌هاى : آزاد ، افتاد ، ياد ، زاد ، به مبارك باد ، داد ، بنياد ، را قافيه كرده كه حافظ هم عينا همين كار را كرده است .
بيت نخست قطعه‌اى كه قبل از حافظ سروده شده است :
« بلبل گلشن قدسم شده از جور فلك : * بىگنه بستهء زندان و گرفتار قفس . »
( ص 433 ديوان ابن يمين ، به اهتمام باستانى راد ناشر : سنائى [ 1344 ش ] تهران .
ما به فلك بوده‌ايم ، يار ملك بوده‌ايم * باز همان‌جا رويم ، خواجه ! كه آن ، شهر ماست
( مولانا - ديوان شمس ) .
. . .
« دو سه روزى كه درين دير خراب‌آبادم » .
مصراع اول آن ، اينست : مىبرد « ابن يمينم » ره خرسندى پيش . . . ( ديوان ابن يمين ؛ ص 468 ) .
حوض كوثر .
« . . . جز الف قامت يار »
: الف - ديوان حافظ به انتخاب يغماى جندقى و قاآنى شيرازى ( چاپ سوم 1368 تهران - انتشارات هيرمند . ، - به تصحيح دكتر حسين الهى ( انتشارات سروش چاپ دوم 1368 ) ، . - غزلهاى خواجه حافظ به تصحيح پرويز خانلرى « كه نزديك به ثلث ديوان حافظ و يكى از قديم‌ترين و