ديوان حافظ ناشنيده پند ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٨١٤

318

خير مقدم ، مرحبا اى طاير فرخنده دم ( 1 ) * تا چه دارى مژدهء اقبال آن صاحب كرم

نامه ، گو : طى كن دبير و در سرشك من بشوى * ز آنكه شرح آرزومندى نيايد در قلم

دستگاه صبر ما يغماى شوق روى تست * روزى آخر حال درويشان بپرس اى محتشم

تا نه پندارى كه هجران خون عاشق مىخورد ( 2 ) * نالهء شبگير در كار است و آه صبحدم

نكته‌يى كارزد به گنجى مىفروشم رايگان * صحبت ياران يكدل مغتنم دان مغتنم

گر چنين در حلقه پيچد زلف افعى بند يار * مهره نتوان برد آسان اى دل افسونى بدم

صحبت عشاق بدنامت كند زاهد برو * خوش نگه كن باده در دور است و ، مجلس متهم

گر حريم كعبه خواهى ، و آن جمال بىنقاب * لطف برگ گل شمر خار بيايان حرم

آن گذشت اى دل كه خوارى ديدم از دست رقيب * يار بازآمد به حمد الله عزيز و محترم

ساقيا مى ده كه ديگر بار ، در رندى و عشق : * نوك كلك خواجه بر منشور حافظ زد رقم ( 3 ) .