ديوان حافظ ناشنيده پند ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٧٦٧
301
نزارى قهستانى ، غزلى دارد به مطلع :
بوى بهار مىدمد باد صبا ز هر طرف * سبزه دميد ، عيش كن ، ساغر مى منه ز كف
حافظ ظاهرا در غزل به مطلع ذيل بدان نظر داشته است :
طالع اگر مدد دهد . . . »
. حافظ شيرين سخن - دكتر محمد معين - ص 620 مجلد دوم - تهران انتشارات معين ، چاپ اول ، 1369 ه . ش .
حافظ ق غ :
توأم هيچ گشايشى .
( در ساير نسخ معتبر ديگر :
. . . نقش گشايشى نشد
) .
« دستكش خيال من » . . .
سالها پيش استاد مجتبى مينوى در معنى « دستكش » در همين بيت » ، با توجه به كاربرد آن در شاهنامه ، نوشته‌اند :
« به نظر مىرسد كه به معنى « رام و مطيع و دست‌آموز » به كار رفته باشد » ص 94 و 185 داستان رستم و سهراب چاپ 1352 [ ه . ش . ] . و ، معنى درست دستكش هم همين است . » دكتر ماشاءاللّه آجودانى - نقل از : « دربارهء حافظ » - برگزيده مقاله‌هاى نشر دانش - چاپ اول 1365 ه . ش . - تهران - مركز نشر دانشگاهى - ص 267 .
حافظ ق غ :
باده بده و لا تخف
( لا تخف - مترس ) .
حافظ - ق - غ : در ره خاندان به صدق . - شرح سودى بر حافظ :
« خاندان عشق » . - در كتاب : « اندك آشنايى با حافظ ، » به اهتمام استاد جمال‌زاده ( ص 57 ) :
« خاندان صدق » . همچنين حافظ جلالى نائينى و نذير احمد :
« خاندان عشق » و نيز : بدر الشروح . ( حافظ خطى در كتابخانهء سليمانيهء استانبول ، به شمارهء 947 : « ديوان حافظ به تصحيح دكتر عيوضى و دكتر بهروز ، چاپ فروردين ماه 1356 تبريز - ص 308 ( زير نويس ) :
« خاندان صدق » و نيز نسخهء خطى متعلق به محمود مصباح ) . مسلّما در اينجا اين دو واژه ( خاندان صدق ) نسبت به واژه‌هاى ديگر از نظر معنا و فصاحت ارجح بوده و در چند كتاب و ديوان خطى و چاپى هم آمده است .
به‌طورىكه قبلا نوشتيم ، چون در چند نسخهء معتبر ديوان حافظ ( در