ديوان حافظ ناشنيده پند ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٧٢٢
284
284
284
ببرد از من قرار و طاقت و هوش * « بت سنگين‌دل سيمين بنا گوش ( 1 ) »
نگارى ، چابكى ، شنگى ، پرىوش * ظريفى ، مهوشى ، تركى قباپوش
ز تاب آتش سوداى عشقش * بسان ديگ ، دايم مىزنم جوش ( 2 )
چو پيراهن شوم آسوده خاطر * گرش همچون قبا گيرم در آغوش
اگر پوسيده گردد استخوانم * نگردد مهرش از جانم فراموش ( 3 )
دل و دينم ؛ دل و دينم ببُرده‌ست : * برو دوشش برو دوشش برو دوش
دواى تو دواى تست حافظ * لب نوشش لب نوشش لب نوش ( 4 ) .