ديوان حافظ ناشنيده پند ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦٨٨

271

271

271

جانا ترا كه گفت كه احوال ما مپرس ؟ : * حال شكستگان كمند بلا مپرس ؟ ! :

ياران شهر خويش و غلامان خود مجوى ؟ ! : * بيگانه گرد و قصهء هيچ آشنا مپرس ؟ !

ز آنجا كه لطف شامل و خلق كريم تست * جرم گذشته ( 1 ) عفو كن و ماجرا مپرس

من ذوق سوز عشق تو دانم نه مدعى ( 2 ) * از شمع پرس قصه ز باد صبا مپرس

هيچ آگهى ز عالم درويشىاش نبود * آن‌كس كه با تو گفت كه درويش را مپرس

از دلق پوش صومعه نقد طلب مجوى ( 3 ) * يعنى ز مفلسان ، سخن كيميا مپرس

در دفتر طبيب خرد ، باب عشق نيست * اى دل به درد خو كن و نام دوا مپرس

نقش حقوق صحبت و اخلاصِ بندگى * از لوح سينه محو كن و نام ما مپرس

ما قصهء سكندر و دارا نخوانده‌ايم * از ما بجز حكايت مهر و وفا مپرس

حافظ ، رسيد موسم گل ، معرفت مگوى * درياب نقد وقت و ، ز چون و چرا مپرس ( 4 ) .