ديوان حافظ ناشنيده پند ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦٧١
266
غزليات حافظ ، به تحقيق : اديب برومند - ص 552 - .
ه - ( بيت هشتم ) :
« اى كه گفتى جان بده تا « باشمت » آرام دل / * جان به « غمهايت » سپردم ، نيست آرامم هنوز . » نسخهء 805 هجرى .
و - استاد فرزاد در حافظ صحت كلمات و اصالت غزلها ( الف تا پايان ز ) چاپ 1349 شمسى - ص 662 راجع به بيت پنجم : مصرع دوم
« مىدود چون سايه هر دم بر درِ و با هم هنوز »
، اظهار نظر كرده است كه :
« متن [ يعنى « مىفتد چون سايه . . . » ] مطابق ضبط منحصر در « ك ، خه » است . - « افتادن » [ - ميفتد ] حالت آشفتگى را بهتر از « رفتن » [ كه در بعض نسخ « مىرود » آمده ] يا « دويدن » مىرساند . از اين گذشته ، آفتاب يا سايه « نمىدود » و حتى كمتر مىتوان گفت كه « مىرود » . - « مىافتد » براى آن فعل مناسب‌تريست . - ك [ - نسخهء خطى حدود نيمهء اول قرن يازدهم قمرى اهدائى خانلرى به فرزاد ] يگانه منبع خطى منست كه : « ميفتد » ضبط كرده است و خدمتى به اين غزل كرده است . - « مىرود » نيز در وهلهء آخر « مردود نيست » .
ز - ( مصرع دوم بيت آخر - مقطع غزل ) :
« آب حيوان « مىرود » هر دم ز اقلامم هنوز . »
حافظ علامه قزوينى و دكتر غنى .
:
« آب حيوان « مىچكد » هر دم . . . »
نسخهء « نيمهء اول قرن 11 » .
. « . . . متن [ مىچكد ] را دقيق‌تر و قويتر مىيابم ، ولى البته « مىرود » هم ، غلط نيست - به هر حال : ك [ نسخهء نيمهء نخست 11 هجرى ] خدمتى به اين بيت كرده است . » ص 663 حافظ صحت كلمات و . . . ( الف تا پايان ز ) مسعود فرزاد .