ديوان حافظ ناشنيده پند ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦٦٨

266

برنيامد در تمنّاى لبت كامم هنوز * بر اميد جام وصلت دردىآشامم هنوز

روز اوّل رفت دينم در سر زلفين تو * تا چه خواهد شد درين سودا سرانجامم هنوز

ساقيا يك جرعه ده زان آب آتشگون كه من ( 1 ) * در ميان پختگان عشق او خامم هنوز

از خطا گفتم شبى موى ترا مشك ختن * مىزند هر لحظه تيغى مو بر اندامم هنوز

پرتو روى تو تا در خلوتم ديد آفتاب * مىدود چون سايه هر دم بر در و بامم هنوز

نام من رفت است روزى بر لب جانان به سهو * اهل دل را بوى ( 2 ) جان مىآيد از نامم هنوز

در ازل دادست ما را ساقى لعل لبت * جرعهء جامى كه من مدهوش آن جامم هنوز

اى كه گفتى جان بده تا با شدت آرام جان * جان به يغمايش ( 3 ) سپردم نيست آرامم هنوز

در قلم آورد حافظ قصّهء لعل لبش * آب حيوان مىچكد هر دم ز اقلامم هنوز ( 4 ) .