ديوان حافظ ناشنيده پند ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦٦٥
264
بگير و در خم زلفش به پيچ و تاب انداز
] « از قبيل پيچ - زلف - تاب - گر ( در مقابل گرت ) - خم ( در مقابل شكن ) - تو ( در مقابل خود و خويش ) . . . » سروش كاظميان - اسفراين ( ماهنامهء « ادبستان » - چاپ تهران - شمارهء 30 - خرداد 1371 - [ از مقالهء مفصّل با عنوان ] :
كه گفته‌اند نكويى كن . . .
ص 48 ) .
الف - ( مصراع دوم بيت نخست - مطلع ) :
« خروش و ولوله . . . »
حافظ ق ، غ . - ( همين مصراع در نسخهء 805 :
« غريو ولوله . . . »
) . ب - ( مصراع دوم بيت هفتم ) :
« مرا به ميكده بر ، در شط شراب انداز . »
نسخهء 805 هجرى » .
« شط [ با توجه به روانى و لطافت دو كلمه و نيز دو حرف « شين » ] بهترست . » زيرنويس ص 150 شاعر ساحر همايون‌فرخ .
« مرا به ميكده بر - در . . . »
خم : در « ميكده » هست ؛ و « شط » در ميكده نيست ! ، گرچه - مجازا - هست . » ( ح ) .
ج - در چاپ نخست ( 1371 ه . ش . ) ديوان حافظ به تصحيح سيد على محمد « رفيعى » - از انتشارات : قديانى - « بيت پنجم » آمده است كه :
« اگر چه مستِ خرابى تو ، نيز لطفى كن : »
: اين نيز « صحيح » به نظر مىرسد . ضمنا نبايد فراموش كرد كه تغييرها و جرح و تعديلها هم اثر طبع زيباپسند خواجهء شيراز مىباشد . ( ح ) .