ديوان حافظ ناشنيده پند ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦٦

24

24

24

خيال روى تو در هر طريق همره ماست * نسيم موى تو پيوند جان آگه ماست ( 1 )

به رغم مدعيانى كه منع عشق كنند * جمال چهرهء تو حجت موجّه ماست

ببين كه سيب زنخدان تو چه مىگويد * هزار يوسف مصرى فتاده در چه ماست ( 2 )

اگر به زلف دراز تو دست ما نرسد * گناه بخت پريشان و دست كوته ماست

به حاجب درِ خلوت سراى خاص بگو * فلان ز گوشه نشينان خاك درگه ماست ( 3 )

به صورت از نظر ما اگر چه محجوب است * هميشه در نظر خاطر مرفّه ماست

اگر كه حافظ سائل ، درى زند ، بگشاى ( 4 ) * كه سالهاست كه مشتاق روى چون مه ماست .