ديوان حافظ ناشنيده پند ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦٥٣
261
نسخهء 805 هجرى :
« فرخنده باد خلعت نازت » .
ديوان كهنهء حافظ ، به كوشش ايرج افشار :
« . . . طلعت نازت » .
خطى سنهء 862 ه . ق دكتر يحيى قريب :
« . . . طلعت نازت » .
ديوان حافظ با انتخاب يغماى جندقى و قاآنى :
« . . . طلعت نازت »
. ديوان حافظ به تصحيح و توضيح پرويز ناتل خانلرى :
« . . . طلعت نازت » .
بر اساس 43 نسخهء خطى سدهء نهم « سليم نيسارى » :
« . . . طلعت نازت »
. نسخهء خطى ، به خط پير حسين كاتب :
« . . . طلعت نازت » .
غزليات حافظ به تحقيق اديب برومند :
« . . . طلعت نازت »
. حافظ ق غ :
طلعت خوبت كه . . .
حافظ ق غ : عيار من .
الف - ( مصراع دوم بيت پنجم ) :
« صوفى كه بىتو ، توبه . . . بشكست « توبه » چون . . . »
نسخهء 805 - .
« ق : عهد » . ( مسلم است كه توبه است ، زيرا در مصرع نخست ، سخن از توبه است : همايون‌فرخ ، شاعر ساحر ، ص 149 ) .
ب - حافظ ق ، غ : در آخرين مصراع غزل : لب ساقى .
ج - نسخهء 805 :
« حافظ كه دوش از لب ساغر شنيد راز »
. د - « لب ساغر صحيح است » همايون‌فرخ ، شاعر ساحر .
ه - لب ساقى [ يا ] لب ساغر : هر كدام كه خواننده بپسندد ، همان درست مىباشد ، چون گويندهء آن « حافظ » است ، و نيز به همين ترتيب در تمام موارد مشابه . . . [ ح ] .