ديوان حافظ ناشنيده پند ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦٣٧

254

حافظ ق - غ :

گر بود عمر بميخانه رسم . . .

( . . . عمر [ و ] به ميخانه . . . . ص 172 گلگشت در شعر و انديشهء حافظ - چاپ اول ) حافظ ق غ : خدا را . - « در نسخهء خطى خلخالى « خدايا » نوشته شده و ضبط نسخه‌هاى كهن و معتبر قرن نهم كه مورد بررسى قرار گرفت « خدايا » مىباشد ، تمناى « ايجاد سبب » تنها مىتواند خطاب به خداى تعالى باشد [ ليكن ] در چاپ قزوينى « خدا را » بجاى « خدايا » چاپ شده ( ! ) .

يا رب ! سببى ساز كه يارم به سلامت . . . سببى ساز خدايا كه پشيمان نشود . . .

از كتاب مقدمه‌اى بر تدوين غزلهاى حافظ ، چاپ 1367 ه‍ . ش .

ص 122 دكتر سليم نيسارى . . . » .

الف - ( مصرع دوم بيت ششم )

« غمزهء شوخش و آن . . . »

حافظ علامه قزوينى و دكتر غنى .

ب -

« نرگس شوخش و . . . »

نسخهء 805 - . ( غمزهء دلكش و . . . ديوان حافظ استاد محيط طباطبائى ) .

ج - « . . . « غمزه » شوخ نمىشود ؛ متن [ يعنى : نرگس شوخش ] بهتر است . » زيرنويس ص 146 شاعر ساحر به تصحيح دكتر همايون‌فرخ - چاپ اول .

( بيت سوم ) :

« معرفت نيست . . . خدايا « مددى »

: چند نسخهء خطى و چاپى ( ص 287 جامع نسخ حافظ ) .

( بسيارى از نسخ معتبر خطى و چاپى : « خدايا سببى » ) .