ديوان حافظ ناشنيده پند ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦٢٢

248

248

248

صبا ز منزل جانان گذر دريغ مدار ( 1 ) * وز او به عاشق مسكين خبر دريغ مدار

به شكر آنكه شكفتى به كام دل اى گل * نسيم وصل ز مرغ سحر دريغ مدار

حريف عشق تو بودم چو ماه نو بودى * كنون كه ماه تمامى « نظر دريغ مدار » ( 2 )

جهان و هر چه در او هست سهل و مختصرست * ز اهل معرفت اين مختصر دريغ مدار

كنون كه چشمهء نوش است لعل شيرينت * سخن بگوى وز طوطى شكر دريغ مدار ( 3 )

مكارم تو بآفاق مىبرد شاعر * ازو وظيفه و زاد سفر دريغ مدار ( 4 )

چو ذكر خير طلب مىكنى سخن اينست * كه در بهاى سخن سيم و زر دريغ مدار

غبار غم برود حال بِه شود حافظ ( 5 ) * تو آب ديده ازين رهگذر دريغ مدار .