ديوان حافظ ناشنيده پند ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦٠٩

242

مطلع غزلى از قمرى ( درگذشت 625 ه‍ . ق ) :

« سپيده دم ز شراب مغانه ياد آريد * چمن چو سبز شدست از چمانه ياد آريد »

ص 356 ديوان سراج الدين قمرى آملى ، به اهتمام دكتر يدالله شكرى ، تهران 1368 انتشارات معين .

راه : علاوه بر معانى ديگر ، يكى از اصطلاحات موسيقى است .

مصرع دوم بيت

. . . ز قمرى غمى ، اندر ميانه ، ياد آريد

( همان ديوان و همان صفحه ) .

حافظ قزوينى غنى :

« . . . چند سركشيده رود » .

ديوان حافظ سال 805 هجرى : « . . . چند سركش است ، ولى » :

( منظور و مفهوم « به سر تازيانه » از قول دكتر محمد امين رياحى ذيلا نقل مىكنيم « مانند اينست كه امروزه - براى دوست خود يا كسى را كه مىشناسند - دست تكان مىدهند ، عينا توسط دكتر على رواقى نيز گفته شده است : مجلهء « كلك » شماره 20 تاريخ آبان 1370 - ص 109 ) « . . . از دوست مىخواهد كه سر تازيانه را به طرف او تكان دهد ، يعنى كه هنوز مىشناسمت و فراموشت نكرده‌ام . ( نزديك بدانچه امروز دست تكان مىدهند ) تناسب تازيانه با سوارى و سمند سركش ، مضمون را قوّت بخشيده است . . . » . دكتر محمد امين رياحى ، گلگشت در شعر و انديشهء حافظ ، ص 154 - از انتشارات علمى ، تهران 1368 ه‍ . ش .

ترا « كه » گفت كه با كشتگان راه غمت * اشارتى به سر تازيانه نتوان كرد ( عبيد زاكانى ) .

مصرع دوم

. . . . ز پاىبستهء بند زمانه ياد آريد

( قمرى آملى ) .

مصرع دوم بيت

. . . ز راندگان سر آستانه ياد آريد

( همان ) .