ديوان حافظ ناشنيده پند ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٩٥
237
اين غزل در حافظ قزوينى نيست . در حافظ خانلرى ( صفحه 484 ) آمده امّا بيتى را كه در غزل مشابه قبلى ( ص 482 خانلرى ) آورده‌اند دوباره در اين غزل تكرار كرده‌اند :
« مگر به روى دلاراى يار ما ، ور ، نى : * به هيچ وجه دگر كار بر نمىآيد » ! . [ چرا ] !
همچنين يك مصراع كه در غزل بالاست در غزل قبل هم بطبع رسانده‌اند ! :
« كه آب‌زندگىام در نظر نمىآيد » ! . [ براى چه ؟ ] ! .
چنان به حسرت . . . نسخه‌بدل اين مصراع :
« صبا به چشم من انداخت خاكى از كويش »
( حافظ ) .
( بسيارى از « بدل نسخه » ها ، [ يا : نسخه‌بدل‌ها ] دست‌كار خود شاعرست - احمد شاملو ، حافظ شيراز ، ص چهل و هشت مقدمه ) .
اين غزل در بسيارى از نسخ خطى و چاپى آمده است .