ديوان حافظ ناشنيده پند ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٥٥
221
بسم اللّه الرّحمن الرّحيم
بعزم تو به نهادم قد رخ كف صد بار * ولى كرشمهء پتامى نمىكند تقصير
مى دُوساله و محبوب چهارده‌ساله * همين بسست مرا صُحبت صغير و كبير
برنيامد از تمناى لبت كامم هنوز * بر اميد جام لعلت دردىآشامم هنوز
در قلم آورد حافظ قصهء لعل لبش * آب حيوان مىرود هر دم ز اقلام هنوز