ديوان حافظ ناشنيده پند ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٤١
217
اين بيت در نسخهء قزوينى ، غنى نيامده است ، از نسخهء معتبر و چاپ‌شدهء « غزليات حافظ » به تحقيق اديب برومند ، نقل شد .
الف - ( بيت ششم :
برين جان پريشان رحمت آريد
) : در نسخهء 805 - و طبعا « شاعر ساحر » آمده است كه :
« برين مست پريشان رحمت آور . »
ب - ( مصراع دوم بيت هفتم ) :
« حديثم تحفهء هر . . . »
: نسخهء خطى « محدود به نيمه دوم قرن دهم هجرى » ص 240 جامع نسخ حافظ .
( حافظ ق غ :
« حديثم نكتهء هر . . . »
. ) . « متن [ يعنى نكته ] مرجح است ، همراه « محفل » البته « نكته » مناسب‌تر از « تحفه » است . اساسا « تحفه » در اين مورد بىمناسبت است » : ص 497 حافظ صحت كلمات و اصالت غزلها ( الف تا پايان « ز » ) تحقيق از مسعود فرزاد .
اساسا چرا « تحفه » در اين مورد بىمناسبت است ؟ ! ! در صورتى كه « حديث » داراى چند معناست كه يكى هم اينست : « حديث يعنى سخن » .
بنابراين حافظ مىفرمايد :
« سخنم تحفهء هر محفلى بود »
. در غزلى ديگر نيز عين همين مضمون را سروده است ، ملاحظه فرمائيد :
« كه تحفهء سخنت مىبرند دست به دست . »
، اين مصراع در غزل « شكفته شد گل حمر او گشت بلبل مست » در قدسى ، پژمان ، انجوى ، و نسخى خطى و چاپى - و متعدد - آمده است . ( بايد افزود كه در اين مورد « تحفه » بر « نكته » رجحان دارد ) - ح .
ج - ( بيت هشتم ) :
« سرشكم در طلب ، خون مىفشاند . »
: ( نسخهء 805 هجرى ) .
د -
سرشكم در طلب دُرها بيفشاند . . .
در نسخى معتبر نيز ضبط شده است كه نيازى به رديف كردن نام آنها نمىبينم .