ديوان حافظ ناشنيده پند ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٩٧

201

مكن ، كه كوكبهء دلبرى فروريزد . . .

( نسخهء 805 هجرى ، و ص 103 « ديوان شاعر ساحر » .

غلام همت دردىكشان خوش‌خويم * نه اين گروه كه ازرق‌قبا و دل‌سيه‌اند :

( همان‌جا ) .

[ بجاى دردىكشان خوش‌خويم ] . . .

« ق [ يعنى نسخهء قزوينى ] يك‌رنگم . . . مناسب‌ترست [ و ] « قبا » مصطلح زمان خواجه است و قباى ازرق مىپوشيدند . » : دكتر همايون‌فرخ ، ديوان شاعر ساحر ، ص 103 .

[ مصراع دوم بيت هشتم ]

. . . كه سالكان درش محرمان . . .

( حافظ علامه قزوينى ) .

. . . كه ساكنان درش . . .

خانلرى ، و : اديب برومند .

( . . . « ساكنان » . . . بر « سالكان » ترجيح دارد ، زيرا مقصود شاعر « دربانان » خرابات است ، نه رهروان طريق . » استاد اديب برومند ، غزليات حافظ ، ص 427 .

الف - ( مقطع ، مصرع دوم ) :

« كه عاشقان ره « بىهمتان » به خود . . . »

: حافظ علامه قزوينى .

ب - :

« كه عاشقان ، ره « دون‌همتان » . . .

» : نسخهء خطى 805 - نسخه به خط پير حسين كاتب - غزليات حافظ اديب برومند - حافظ مسعود فرزاد ، و . . .

ج - ( . . . « دون‌همتان » بر « بىهمتان » مرجح است ، زيرا با واژگان « بلند » و « همت » تناسب و تقابل [ و در علم بديع : « صنعت متضاد » ] دارد . » :

اديب . . . همان‌جا ، ص 427 ) .

د - ( بيت پنجم ) :

« خموش باش كه هنگام باد استغنا »

: جامع نسخ حافظ ، غزل 279 ، سطر دهم .