ديوان حافظ ناشنيده پند ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٩٣
200
الف - تعزير مىكنند ، يا : تكفير مىكنند :
« تكفير . . . » در اين چند نسخهء ذيل آمده است :
اول : غزلهاى حافظ به تصحيح دكتر خانلرى كه يك سوم غزليات خواجه را دارد و در بيست و دو سال بعد از مرگ حافظ به رشتهء تحرير در آمده و چاپ اوّل در 1337 و چاپ دوم در 1367 هجرى شمسى انجام گرفته است : ( تكفير مىكنند ) دوم : نسخهء خطى سنهء 862 ه . ق به خط محمود بن محمد بن محمود بن حمادى كه هفتاد و يك سال پس از درگذشت حافظ نوشته شده است ، و در سال 1356 خورشيدى [ - ه . ش ] چاپ دوم آن بنام ديوان حافظ به اهتمام دكتر يحيى قريب انتشار يافته است . ( تكفير مىكنند ) .
سوم : نسخهء خطى « كهنه مربوط به سدهء نهم است » [ هجرى قمرى ] كه چاپ دوم آن در بهار 1369 ه . ش . به خط محمد على سبزه‌كار ، تحت عنوان ديوان حافظ بتصحيح و مقدمهء استاد محمد محيط طباطبائى منتشر شده است . ( تكفير مىكنند ) .
: ب - « تكفير » نظيرش در اين بيت ، مؤيد ضبط متن است :
به شكر تهمت تكفير كز ميان برخاست * بكوش كز گل و مل داد عيش بستانى
( از ص 537 حافظ يحيى قريب ، چاپ دوم با تجديد نظر كامل ) .
( تكفير مىكنند : اخيرا نيز در نسخهء چاپى غزليات حافظ به تحقيق استاد اديب برومند مشاهده كردم . ) نيز : حافظ سيد على محمد رفيعى [ قطع وزيرى ] .
حافظ قزوينى : تعزير مىكنند . ( مجيد يكتائى در كتاب حافظ - چاپ فروردين 1328 صفحهء 82 غزليات - « تعزير » را تأييد و تأكيد كرده و چنين نوشته‌اند : « مىخواره را تكفير نكنند بلكه تأديب و تعزير مىكرده‌اند . . . ) . اما دكتر سيد جعفر شهيدى نظريهء خلاف آن را دارند و حق هم با