ديوان حافظ ناشنيده پند ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٧٨

196

آنان كه خاك را به نظر كيميا كنند * آيا بود كه گوشهء چشمى به ما كنند ( 1 )

دردم نهفته به ز طبيبان مدّعى * باشد كه از خزانهء غيبش دوا كنند

معشوقه چون نقاب ز رخ بر نمىكشد * هركس حكايتى به تصوّر چرا كنند ( 2 )

چون حسن عاقبت نه به رندىّ و زاهديست * آن به كه كار خود به عنايت رها كنند

در سينه‌هاى مردم عارف مزار ماست * ما را چه غم كه بارگه ما كجا كنند ؟ ( 3 )

بىمعرفت مباش كه در من يزيد عشق ( 4 ) * اهل نظر معامله با آشنا كنند

حالى درون پرده بسى فتنه مىرود * تا آن زمان كه پرده برافتد چها كنند

گر سنگ ازين حديث بنالد عجب مدار * صاحبدلان حكايت دل خوش ادا كنند

مى خور كه صد گناه ز اغيار در حجاب * بهتر ز طاعتى كه به روى و ريا كنند ( 5 )