ديوان حافظ ناشنيده پند ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٦٥
190
است و حافظ به همين سخن نظر داشته است :
شاه را به بود از طاعت صدساله بزهد * قدر يك‌ساعته عمرى كه در او داد كند
تعليقات 472 - 47 يادداشتهاى دكتر شفيعى كدكنى كتاب « اسرار التوحيد » .
نقل از : حافظشناسى - مجلد سيزدهم 1369 - ص 40 - انتشاراتى پاژنگ . )
دلم از صحبت شيراز به كلى بگرفت * وقت آنست كه پرسى خبر از بغدادم .
كليات سعدى ، غزليات سعدى ، 3 ، [ كتابفروشى ] اقبال ؛ - تهران - ( محمد على فروغى ذكاء الملك ) ص 293 در مورد بيت هفتم غزل :
« گوهر پاك تو . . . دست مشاطه . . . »
به نوشتهء مختصرى كه نقل مىكنيم توجه فرمائيد : « . . . در مصرع دوم بيت هفتم ، « دست مشاطه » [ قزوينى - غنى ؛ و خانلرى ] برترى دارد ، زيرا در مشاطه‌گرى ، دست كار مىكند ، نه فكر . » استاد اديب برومند ( غزليات حافظ - ص 405 ) ناشر : پاژنگ [ تهران ] .
بيت دوم غزل در حافظ قزوينى غنى :
« قاصد منزل سلمى كه سلامت بادش »
بيت دوم غزل در ديوان شاعر ساحر :
« قاصد حضرت سلمى . . . »
، همچنين نسخهء 805
. . . حضرت سلمى كه سلامت بادا .
. . . « متن [ - حضرت ] صحيح است . زيرا مخاطب پادشاه و « حضرت » است ، و « منزل » [ نسخهء قزوينى ] بىمناسبت است . » [ نيز ] « بادا » ، كه در حال دعاست ، شايسته‌تر است . » دكتر همايون‌فرخ - ديوان شاعر ساحر ، صفحه 98 .