ديوان حافظ ناشنيده پند ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٥٤

185

185

185

نقدها را بود آيا كه عيارى گيرند * تا همه صومعه داران پى كارى گيرند

زاغ چون شرم ندارد كه نهد پا بر گُل * بلبلان را سزد ار دامن خارى گيرند ( 1 )

مصلحت ديد من آن است كه ياران همه كار * بگذارند و خم طرّهء يارى گيرند

خوش گرفتند حريفان سر زلف ساقى * گر فلكشان بگذارد كه قرارى گيرند

قوّت بازوى پرهيز به خوبان مفروش * كه درين خيل حصارى به سوارى گيرند

تا كنند اهل نظر خاك رهت كحل بصر * عمرها شد كه سر راهگذارى گيرند ( 2 )

يا رب اين بچّهء تركان چه دليرند به خون * كه به تير مژه هر لحظه شكارى گيرند

رقص بر شعر تر و نالهء نى خوش باشد * خاصه رقصى كه در آن دست نگارى گيرند

حافظ ابناى زمان را غم مسكينان نيست * زين ميان گر بتوان به كه كنارى گيرند .