ديوان حافظ ناشنيده پند ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٣

14

حافظ قزوينى غنى ، فاقد اين غزل است ، و ليكن در بعض نسخ معتبر خطى و نيز چاپى ديوان اشعار خواجه آمده است كه نوشتن فهرست و مشخصات آنها موجب اطالهء كلام خواهد شد .

در بعض نسخ . . . غمزهء ساقى ز چشم مىپرستان برده خواب . . .

غمزهء ساقى و چشم مىپرستان ، مست خواب .

مصراع از انورى است كه خواجه تضمين فرموده است .

ايهام گوى .

در نسخه‌هاى چاپى : « حافظ شيرين كلام . . . . . » . دوست عزيز ، جناب آقاى دكتر مهدى حميدى شيرازى فرمود : « در نسخه‌اى خطى در شيراز خواندم : شاعر شيرين كلام بذله‌گو . . . . كه مقصود از شاعر ، خود حافظ است ، كلام آخر اينكه معمول نيست كه شاعر در بيت ما قبل آخر و نيز در مقطع - يعنى در دو بيت پشت سر هم - به آوردن دو بار تخلص مبادرت نمايد ! » .