ديوان حافظ ناشنيده پند ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤١٦

171

171

171

عشق تو نهال حيرت آمد * وصل تو كمال حيرت آمد ( 1 )

بس غرقهء حال وصل كاخر * هم بر سر حال حيرت آمد

يكدل بنما كه در ره او * بر چهره نه خال حيرت آمد

نى وصل بِمانَد و نه و اصل * آنجا كه خيال حيرت آمد

از هر طرفى كه گوش كردم * آواز سؤال حيرت آمد

شد منهزم از كمال عزّت * آن را كه جلال حيرت آمد

سر تا دقم وجود حافظ * در عشق ، نهال حيرت آمد .