ديوان حافظ ناشنيده پند ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٠٨

167

توجه مخصوص داشته و به‌طورىكه در جاهاى ديگر يادآور شده‌ام ، ابيات حافظ به صنايع بديعى آراسته گرديده و ، در اين بيت هم شاعر بزرگ با آوردن دو واژهء « حيله » و « مكر » صنعت مراعات النظير را به كار برده است .

تهران 9 / 8 / 1368 ( ح ) ( بيت پنجم ) : بدان « هوس » كه به مستى ببوسم . . . / نيز ( بيت نهم ) :

« . . . در آن « هوس » كه شود آن نگار . . .

( حافظ ق . غ . ) و اكثريت قريب به اتفاق نسخه‌ها ! .

مگر لغت مناسب ، كم بوده است كه شاعر ناگزير شده باشد تا در يك غزل ، كلمهء « هوس » را ، هم در ابتداى بيت پنجم بياورد و هم در اول مصراع دوم بيت مقطع غزل ! .

نسخهء خطى متعلق به استاد مسعود فرزاد ، « محدود به نيمهء دوم قرن دهم هجرى قمرى » :

در آن « طمع » كه به مستى به بوسم آن لب لعل .

( ح ) .