ديوان حافظ ناشنيده پند ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٩٦
163
163
163
نفس باد صبا مشك‌فشان خواهد شد * عالم پير دگرباره جوان خواهد شد
ارغوان جام عقيقى به سمن خواهد داد * چشم نرگس به شقايق نگران خواهد شد
زين تطاول ( 1 ) كه كشيد از غم هجران بلبل * تا سراپردهء گل نعره‌زنان خواهد شد
گر ، ز مسجد به خرابات شدم خُرده مگير * مجلس وعظ درازست و زمان خواهد شد
اى دل ار عشرت امروز به فردا فكنى * مايهء نقد بقا را كه ضمان خواهد شد
ماه شعبان ( 2 ) مده از دست قدح كاين خورشيد * از نظر تا شب عيد رمضان خواهد شد
گل عزيزست غنيمت شمريدش صحبت * كه به باغ آمد ازين راه و از آن خواهد شد
مطربا مجلس انس است غزل خوان و سرود * چند گوئى كه چنين رفت و چنان خواهد شد
حافظ از بهر تو آمد سوى اقليم وجود * قدمى نه به وداعش كه روان خواهد شد ( 3 ) .